واکاوی دلالت های تربیتی مثبت اندیشی در آموزه های حضرت علی (ع) با تاکید بر سلامت روانی و اعتباربخشی آن

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری گروه فلسفه تعلیم و تربیت، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران

2 دانشیار گروه برنامه ریزی درسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران

3 استادیار گروه برنامه ریزی درسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران

4 استاد گروه علوم تربیتی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران

چکیده

این پژوهش درصدد واکاوی دلالت های تربیتی مثبت اندیشی در آموزه های حضرت علی (ع) با تاکید بر سلامت روانی و اعتباربخشی آن است. روش پژوهش طرح ترکیبی (آمیخته) که در فاز کیفی از نوع تحلیل محتوا با نظام مقوله بندی قیاسی و در فاز کمی اعتبارسنجی از ضریب توافقی لاوشه انجام گرفت. حوزه پژوهش حاضر در بخش کیفی شامل کلیه متون مرتبط با آموزه های حضرت علی (ع) با استفاده از رویکرد هدفمند و در بخش کمی 11 نفر از استادان و خبرگان دانشگاهی بود. در تجزیه و تحلیل داده های کیفی از روش کدگذاری استفاده شد که در مجموع 179 کد همدسته و در 4 محور خداباوری، معادباوری، عقل‌باوری و دین‌باوری با تاکید بر سلامت روانی دسته بندی شدند و در بخش کمی نظرات اساتید و خبرگان دانشگاهی از طریق پرسشنامه 105 گویه ای و 4 محوری از طریق ضریب توافقی لاوشه اعتبارسنجی شد و در سطح 59/0 مورد تایید قرار گرفت. یافته ها در 179 کدمفهوم با روش کدگذاری گزینشی در 4 محور خداباوری، دین باوری، معادباوری و عقل باوری با تاکید بر سلامت روانی همدسته شدند که شاخص ترین آن عبارتند از: دعا و درخواست از خدای تعالی، ترک هواپرستی، حفظ وحدت، اعتدال و میانه روی، صلة رحم، فروخوردن خشم، فروتنی و تواضع، صبر و شکیبایی، مواجه مستقیم با عوامل تنیدگی، استفاده از گوش، چشم و دل برای شناخت خداوند، شکرگزاری، نیک‌اندیشی، تفکر در آینده، حسن ظن داشتن و دوراندیشی می باشند.

کلیدواژه‌ها