نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

مدیر اجرایی نهاد

چکیده

سلامت معنوی شکلی از تجربه معنوی انسان در دو چشم انداز مختلف است:
الف ـ چشم انداز سلامت مذهبی که بر چگونگی درک افراد از سلامتی در زندگی معنویشان، هنگامی که با قدرتی بالاتر ارتباط دارند، متمرکز است،
ب ـ چشم انداز سلامت وجودی که بر نگرانیهای اجتماعی و روانی افراد متمرکز است.
اصطلاح سلامت معنوی که نخستین بار در سال 1971م. توسط دیوید اومبِرگ تحت عنوان بهزیستی معنوی وضع شد، بیش از همه بر بهزیستی شخصی فرد و ارتباط با خدای او تأکید دارد. این دو بعد در عین منفک بودن با هم تعامل و همپوشانی دارند و در مقابل،اضرار یعنی آنچه که موجب ضرر است و ممکن است علامت فقدان سلامت معنوی باشد،
هدف از این پژوهش تبیین دورنمای وضعیت سلامت معنوی ، به خصوص درجوامع علمی و فرهنگی و قشر فرهیخته ی جامعه و به معنی اخص آن در بین افراد دانشگاهی متاثر از اضرار به غیر است.
در این تحقیق علاوه بر مطالعات کتابخانه ای مرتبط ، مطالعه ی میدانی با استفاده از پرسشنامه پایش شده انجام گرفته است و بر اساس یافته ها ، حجم قابل توجه مراودات روزمره و سرعت بالای تبادل اطلاعات و کنش‌ها و نیز مدرن تر و فراوان‌تر شدن ابزارهای در دسترس بشر (اعم از ملموس و مجازی) بستر آسیب‌رسانی به افراد جامعه، برای کسانی که به نوعی دارای انگیزه اضرار به غیر هستند را بیش تر از پیش فراهم کرده و نیز بر اساس نتایج آزمون میدانی اضرار به غیر ارتباط معنا داری با سلامت معنوی جامعه دارد.

کلیدواژه‌ها