نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری دانشکده الهیات دانشگاه مازندران

2 دانشیار دانشگاه مازندران دانشکده الهیات

چکیده

مقدمه: قرآن و احادیث معصومان علیهم السلام، دو منبع فیض الهی هستند. روایات طبی صحیح وارده از ایشان دارای ارزش و اعتبار است. اکثر احادیث طبی منقول از پیامبر(ص) در اهل سنت و امامان معصوم در شیعه، فاقد سند و یا دارای ضعف سندی و جزء احادیث ضعیف هستند. وجود جاعلان حدیث، باعث سلب اعتماد از احادیث ضعیف می‌گردد. جاعلان، انگیزه‌های متفاوت دارند. روایات طبی به دلیل رابطه‌ مستقیم خود با سلامتی انسان‌ها، نمی‌تواند از قاعده ادله تسامح در روایات استفاده کند.
روش: پژوهش پیش رو با روش توصیفی- تحلیلی و با تکیه بر اسناد کتابخانه‌ای، با نگاه به فضای حاکم بر پزشکی اسلامی به بررسی علل و انگیزه‌های قوی در جعل روایات طبی پرداخته است.
نتایج: یافته‌های تحقیق نشان می‌دهد که متصدیان امور طبابت دربار از راویان برخی احادیث طبی هستند که دس در روایات معصومین را از سوی حاکمان سیاسی و متصدیان امور طبابت دربار، امری محتمل می‌نماید. پژوهش، در حوزه بازیابی روایات طبی صحیح از روایات جعلی راهگشاست.

کلیدواژه‌ها