نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان

چکیده

شیوع فراگیر بیماری کرونا، انسان معاصر را به لحاظ فلسفی دچار چالش‌های جدی‌ای نموده است. انسان پس از مدرنیسم و نا امیدی از آسمان و معنویت، به واسطه بی‌ارزش انگاری ارزش‌های الهی و اخلاقی، با مسأله پوچی دست و پنجه نرم می‌کرد و به واسطه تأکید بر اومانیسم و جعل ارزش‌های نوین متکی بر انسان تا حدودی بر پوچی و بی معناانگاری زندگی سرپوش گذاشته بود. بیماری کرونا با سرعتی اعجاب انگیز، علاوه بر درد جسمانی، رنجی روانشناختی و عقلانی را بر بشر تحمیل نموده است که ظاهرا تحمل آن بر اساس مبانی فلسفی اومانیسم، قابل تحلیل و تحمل نیست و لا جرم رنج و شری مخرب و آسیب‌زا تلقی می‌گردد. این بیماری شاخصه‌هایی چون اندیشه نجات بخشی علوم تجربی و پیشرفت و امیدواری به آن را به شدت دچار چالش نموده است. در باب مواجهه انسان معاصر و تفکر اومانیسم با طبیعت و خداوند نیز این بیماری لزوم تجدید نظر در نگرش مشتمل بر غرور، ابزار انگاری و سودمندی به طبیعت و خداوند را تجویز کرده و انسان معاصر را به نگرشی فروتنانه و عاشقانه در قبال آن دو دعوت می‌نماید.

کلیدواژه‌ها